Restauratie - Papieren kunstwerken - Oude Landkaarten

Dit is een casestudy van de restauratie van een 18e eeuwse kaart

  • Conditierapport:

Deze kaart is opgekleefd op sterk vervuild linnen en daarna nog eens versterkt met een kartonnen drager. Het karton zorgt voor bijkomende vervuiling en vervorming van het object. De kaart werd waarschijnlijk heel droog bewaard en is hierdoor heel bros geworden. Hiervan getuigen tevens de vele scheuren en lacunes die aanwezig zijn in het object.
Er werden donkere vlekken van onbekende oorsprong aangetroffen op de kaart.
De inkten die gebruikt werden om de kaart in te kleuren zijn heel sterk watergevoelig, wat een grote invloed heeft op de behandeling. Sommige inkt is in zo sterke mate vervaagd dat de tekst niet meer leesbaar is. Hieraan kan niets meer gedaan worden.

  • Restauratieverslag:

De kaart werd volledig droog gereinigd zodat het oppervlaktevuil verwijderd werd.

Om de achterzijde op een veilige manier van de kaart te halen, werden aan de voorzijde de losse delen gefixeerd. Eerst werd het karton op een droge manier van de kaart gehaald. Daarna werd het lijnwaad deels op een droge manier van de achterzijde gehaald en deels door plaatselijke lichte bevochtiging d.m.v. goretex®.

Het vrijgekomen papier van de kaart werd volledig ontspannen. Nu kon de kaart volledig worden gedoubleerd met dik gebufferd Japans papier. Dit Japans papier werd aangebracht met een 50 % tarwezetmeellijm waaraan Ethanol 70 % en calciumhydroxide werden toegevoegd. Ethanol werd toegevoegd om de kaart in de diepte te kunnen ontsmetten tegen schimmel e. d., calciumhydroxide werd toegevoegd als extra buffer tegen verzuring van het papier.

De met Japans papier gedoubleerde kaart werd nu, terwijl beiden nog vochtig waren, op een met een doek bespannen spieraam aangebracht en vastgehecht aan de zijkanten. Zo kon de kaart zichzelf samen met zijn drager vlak drogen.

Daar waar voorheen lacunes waren, werd op toon gebracht met aquarel zodat deze niet in het oog springen.

Voor de bewaring kan nog gekozen worden tussen een opgerolde bewaring in een doos of een opgespannen, vlakke bewaring waaraan uit conservatorisch standpunt liefst de voorkeur gegeven wordt.